Van alles

Daar ben ik weer eens lieve lezertjes.
Er is weer van alles gebeurd in Huize Tink.

Tink is 40 geworden! Wat een léuke mijlpaal. NOT!
Ik vond het erg confronterend. Veertig is echt zo'n mijlpaal waarop je gaat nadenken. Wel of geen kind meer. Ik denk dat niemand weet hoe dat voelt als je zelf niet hebt meegemaakt wat ík heb meegemaakt. Ik ga dus ook hier niet uitgebreid uitleggen hoe rot ik me die dag heb gevoeld en waarom en wat er dan allemaal door je hoofd gaat. Veel gehuild in elk geval.

Ik ben die dag eerst maar eens lekker naar de kapper gegaan. Was mijn wat langere haar al maanden zat! Ik heb een lekkere korte coupe laten knippen. Nieuwe leeftijd, nieuwe coupe! Vroeger had ik het altijd kort. Ik krijg er veel leuke reacties op.

Gelukkig ben ik wél flink verwend. Bernard had plakletters op de auto laten maken voor Oppashuys Mamaloe. Dus nu rijd ik heel trots door het dorp met mijn 'reclame-auto':

Logo auto 

Letters achterkant 
 
Het heeft echter één nadeel: Ik moet netjes rijden. Als ze me zien scheuren denken ze vast, daar breng ik mijn kind niet. Dus ik doe mijn best. Geen middelvinger opsteken bijvoorbeeld hahaha en me aan de snelheid (proberen te) houden ;-) Ach, zo erg ben ik nou ook weer niet…

Verder kreeg ik de week erop nog een nieuwe fiets. Ze hadden een leuke bij GAMMA en ik had echt een nieuwe nodig. Is 'ie leuk of niet?

Nieuwe fiets

Van de kids kreeg ik allerlei leuke kleinigheidjes. En we zijn met ze uit eten geweest en met mijn moeder. Lekker wokken bij de Euroborg. Was erg lekker en gezellig!

De week erop heb ik mijn vier vriendinnen uitgenodigd om te komen gourmetten. Ook door hen ben ik flink verwend. Echt hele leuke dingen gekregen. Na 24.00 uur mocht ik zelfs een wensballon oplaten met bijbehorende wens. Je hoop altijd maar dat je het juiste wenst….

Ik had een spel gemaakt met allerlei vragen. Om de beurt moesten we dobbelen en dan een vraag uit een bepaalde categorie beantwoorden. Zo kwamen er hele leuke gesprekken en na al die jaren vriendschap ben ik toch nog veel te weten gekomen over mijn hartsvriendinnen die ik niet wist en zij over mij. Met vriendin Karin, die bleef slapen, heb ik tot 4.30 uur 's morgens de rest van de vragen allemaal beantwoord. Was erg gezellig! En zo ben ik de eerste weken aan de andere kant van de 40 doorgekomen.

Verder heb ik inmiddels mijn tweede aanmelding binnen. Ook een babytje. Hij komt maandag voor het eerst. Van mij mogen er nog wel wat meer aanmeldingen komen!! Ik weet dat het wel goed komt maar toch…Ik kreeg nog wel een telefoontje maar die kon ik het nu nog niet toezeggen omdat ze nog maar net zwanger was. Maar ik bel haar wel terug naarmate de zwangerschap vordert.

Ik heb Iris laten testen op dyscalculie. DyscalcuWATTE??? Dyscalculie. Net zoiets als dyslexie maar dan op gebied van rekenen. Ze heeft inmiddels een erg grote achterstand, waar ik de school mede verantwoordelijk voor houd. Ik vind dat ze veel te laat hebben ingegrepen met een eigen leerlijn en RT. En ik als ouder moet ze notabene wijzen op de mogelijkheid van dyscalculie. Absurd! Ik maak me er steeds bozer om. Ze wilden ook niet meebetalen aan de test. Maar voor ze naar het voortgezet onderwijs gaat wil ik het zeker weten, ook voor haar. We zijn naar een psycholoog geweest in Bergen op Zoom (terwijl zij getest werd gingen mam en ik winkelen). Als ze dyscalculie blijkt te hebben krijg je een verklaring die levenslang geldig is. Met die verklaring kan ze langer tijd krijgen op het V.O. voor toetsen en zo. Het is dus wel belangrijk om het te laten onderzoeken. Wordt vervolgd…

Afgelopen weekend hadden Bernard en ik eindelijk weer eens een weekend zonder kids. En daar hebben we met volle teugen van genoten. Zaterdag zijn we naar de bios geweest. We gingen naar TIRZA. Helaas vond ik het boek vele malen beter. Dit is al de tweede keer dat een boekverfilming me tegenvalt. Ook 'Komt een vrouw bij de dokter' vond ik als boek veel mooier. Maar we hebben wel genoten om er samen weer eens tussenuit te gaan.

Zondag hebben we de hele dag in de sauna vertoefd. Ber had geboden via vakantieveilingen.nl, onze favoriete website. Dus konden we relatief goedkoop naar Huize Hölterhof in Enschede. Een aanrader voor de saunaliefhebber die niet over de koppen wil lopen. Een schitterende entourage, met ongeveer acht sauna's. Ook lekker was de zeeklimaatruimte. Twintig minuten in die ruimte staat gelijk aan een twee uur durende strandwandeling. Ber had meteen zijn neus open! (Bernard is allergisch voor alles en nog wat en heeft hooikoorts, dus hij is grootverbruiker van zakdoeken).
Ik heb mijn gezicht een beetje verbrand binnen tien minuten onder de zonnebank. Dom. Met mijn huidtype werd afgeraden eronder te gaan. Maar ja, het zat bij het arrangement in. Dus wat doet Tink dan?…

Kortom, een zalige dag! Een zalig weekend!

Vandaag begon de Herfstvakantie dan echt. Iris is tot vrijdag bij haar vader en de kids nog tot woensdag bij hun moeder. Ik dacht, laat ik eens wat gaan doen. Dus heb ik de toko beneden maar weer schoongemaakt. Ik heb toch zo'n hekel aan huishouden! Zodra ik genoeg kindjes opvang neem ik een werkster. Dan heb ik überhaupt geen tijd meer om aan de poets te gaan dus een goed excuus.
Verder lekker gekookt, Italiaanse wokschotel. Ben het hele weekend al zo culinair bezig geweest. Ik heb recepten die ik in 15 jaar nog niet gebruikt heb. hoog tijd om daar eens verandering in te brengen. Dus de komende weken kokkerel ik wat af! Verder heb ik boodschappen gedaan en wasjes gedraaid. En net nog de wasemkap ontvet. Gatsie, wat kan zo'n ding toch versmeren. Maar een schuursponsje met Jif  doet wonderen.

Ik voel me soms zo werkloos. Maar goed, er komen vast nog wel meer klanten binnenkort….

Helaas kwam Bernard niet thuis na zijn (parttime) werk als taxichauffeur. Hij moest een klant naar Rotterdam brengen en was veel te laat weer in Assen om nog thuis te komen eten want hij kon gelijk door naar zijn mannenkoor. Zijn eigenlijke beroep is namelijk dirigent. Dat taxiwerk doet hij erbij voor de afwisseling en voor het extra geld natuurlijk. Vier kinderen kosten een paar duiten.

Dus nu zit ik nog steeds in mijn eentje thuis. En laat ik dat nou heerlijk vinden!!!! ;-)
Ik vermaak me altijd prima. Ik ga zo lekker warme chocolademelk maken en ga lekker Popstars kijken. Wie weet komt Bernard dan nu eindelijk in beeld. Maar we betwijfelen of zijn leerling nog uitgezonden wordt.

Tot zover maar weer!

PS: Leontien, wat leuk dat je me nog steeds 'leest'. Alles goed met jou? Mail me een keer hoe het met je gaat en wat je doet e.d.!!

25 oktober 2010
By on 18:12
Eén jaar later…

Pap_en_mar_strand

14.1.2009  Lieve Pap 14.1.2010

Someday I’ll find you
Someday you’ ll find me too
And when I hold you close
I know that it’s true….

14 januari 2010
By on 18:22

Tinky klein 

Welcome to Tink's World

Dit is de weblog van TinkerBell…. TinkerBell sloeg, na een lange relatie, haar vleugeltjes uit om alleen verder te vliegen, samen met haar dochter.. Tink fladderde wat rond in single-land en vermaakte zich prima. Die vlucht als single duurde echter niet lang want ze ontmoette in 2005 namelijk haar eigen 'Peter Pan' (Bernard) die voorzien is van drie kinderen. En dit samengestelde gezin beleeft genoeg om pagina's te kunnen vullen.. Tink besloot, zoals zovelen, een weblog te beginnen. En zie hier…Al ruim vier jaar kun je op dit plekje alles lezen over ons. Nou ja…alles? Bijna alles!

Ben je benieuwd hoe het met ons gaat,lees en leef dan gezellig mee.. Reacties zijn altijd welkom!

Tink

Pap

Voor altijd in mijn hart, mijn lieve vader…
28.3.1943 ~ 14.1.2009

 

20 september 2007
By on 07:12

Hart_hemel_1

                      

                                                         Jisse

                               28.8.2001                 28.8.2007

28 augustus 2007
By on 08:58
Eén jaar later…

Maan_1 In mijn hart zit een deurtje, klein en teer. Achter dat deurtje ontmoet ik jou, keer op keer. Al mijn herinneringen en gevoelens voor jou. Mijn liefde, verdriet en eeuwige trouw vind ik in dat kamertje waar jij nu rust. Daar, waar ik je al een miljoen keer heb gekust. Lief ventje, dat plekje is me zo dierbaar. Het maakt mijn verlies iets minder zwaar. Dat je zo verbonden bent met mij maakt me heel verdrietig, maar tegelijkertijd ook blij. Jij bent aanwezig in dat warme licht. Daarom kan dat deurtje ook af en toe dicht. Om mezelf de kans te geven verder te gaan. En weer zin te geven aan mijn bestaan. Ik zal zonder jou verder moeten leven. Die prachtige droom duurde maar heel even. Maar wat ik ondertussen wel heb geleerd, jouw naam en bestaan staan in mijn hart gegraveerd. Jouw naam op dat deurtje klein en teer waar ik jou blijf ontmoeten keer op keer.. (schrijver onbekend)

27-12-2005 Tijn* Slofstra 27-12-2006

Tink

27 december 2006
By on 17:14
Tsjechië

We zijn weer terug van onze dagen in Tsjechië en het was fantastisch! We hebben genoten van de muziek, het lekkere eten, de omgeving en de gastvrijheid van de bevolking. Bernard en ik sliepen in een gastgezin en we wisten niet wat ons te wachten stond. De eerste dag was nog wat onwennig maar al snel verliep het contact prima. Met het betere handen- en voetenwerk kun je elkaar heel redelijk begrijpen en met twee pubers die behoorlijk engels spraken hebben we ons goed gered.

We hadden al gehoord dat de bevolking van Tsjechië zo gastvrij is maar we hebben het nu ook zelf ervaren. Je wordt gewoon volgepropt met eten en overladen met kadootjes. Je voelt je bijna bezwaard want ze staan hun bed nog aan je af om zelf op de bank te gaan slapen. We vonden het contact met de Tsjechische koren en gastgezinnen hartverwarmend.

Uiteraard hebben we ook wat cultuur gesnoven. We hebben een kasteel bezocht en zijn in Praag geweest. Wat een prachtige stad!! Zeker de moeite waard om nog eens te bezoeken want we hebben lang niet alles kunnen zien. Op de Karelsbrug uiteraard even een wens gedaan…

Ik wens…ik wens….

De dag erna bezochten we het concentratiekamp in Terezin. Vanaf het moment dat je daar binnenloopt voel je gewoon wat zich hier heeft afgespeeld. Dit heeft enorme indruk gemaakt en de tranen stroomden mij en een aantal anderen dan ook over de wangen bij het zien van de barakken met de originele stapelbedden (houten planken waar 160 mannen op lagen zonder matras of dekens uiteraard) en cellen waar zoveel mensen hebben liggen lijden tijdens de oorlog. De douches waar men met vijf mannen tegelijk 5 minuten onder moest. Koud water uiteraard. Daarna moesten ze hun nog nadampende natte kleding aan (waar ze de luizen hadden uitgestoomd) zodat ze bij een temperatuur van -20° vanzelf wel stierven. Een makkie voor de nazi’s, ze hoéfden ze niet eens meer te executeren, ze gingen vanzelf wel dood…We hebben de executieplaats gezien, de galg, de donkere isoleercellen en het zwembad, uitgegraven door mannenhanden in de vrieskou, voor de nazi’s en hun gezinnen…

Tsjechië heeft dus in alle opzichten veel indruk gemaakt. We hebben gisteren al even op internet gekeken naar een vakantiehuisje voor aankomend zomer…

Tink

27 oktober 2006
By on 12:52
Frédérique Huydts overleden

Ik hoor net dat Frédérique Huydts is overleden op 38-jarige leeftijd…

Ik heb er even geen woorden voor…

Tink

3 april 2006
By on 17:26
Wie ìs toch die Mol?

Potverdorie…Wat was het weer lastig! Ik let echt goed op maar kan geen aanwijzing vinden. Er zijn meerdere verdachte acties per aflevering dus ik kan er geen touw aan vastknopen. Ik houd het nog steeds op Liz al vind ik Toine ook veel te ‘cool’. Frederique is het prototype ‘lief meisje’ maar ondertussen..Mary-Lou kan ook nog. Peggy, Roderick en Milouska zijn niét mijn verdachten.

Wie verdenk jij? (Poll)

Tink

24 maart 2006
By on 20:41